ყინცვისის მონასტერი

ყინცვისი ერთი ფრესკის გამო არსებობს ხელოვნების ისტორიაში — და ეს ფრესკა მართლაც ღირს მოგზაურობად. წმინდა ნიკოლოზის ტაძრის ჩრდილოეთ კედელზე გამოსახულია ანგელოზი, რომელიც ქრისტეს აღდგომას აუწყებს მენელსაცხებლე დედებს. მისი სახე, ფერების რბილობა და ჟესტის სიმსუბუქე იმდენად განსხვავდება ეპოქის სტანდარტისგან, რომ „ყინცვისის ანგელოზი" ქართული შუასაუკუნეების მხატვრობის სიმბოლოდ იქცა.

მონასტერი XII–XIII საუკუნეების მიჯნაზეა აშენებული, თამარ მეფის ეპოქაში — ქართული ოქროს ხანის პიკზე. კომპლექსში სამი ეკლესიაა, მთავარი მათგანი აგურით ნაშენი ჯვარგუმბათოვანი ტაძარია. შიგნით ასევე შემორჩა თამარის და გიორგი ლაშას პორტრეტები, რაც მას ისტორიულ დოკუმენტადაც აქცევს.

ადგილი ცალკე მისაღებია: მონასტერი ხშირ, ფოთლოვან ტყეშია, ქარელის ჩრდილოეთით, პატარა ხეობის თავზე. შემოდგომაზე აქ განსაკუთრებით ლამაზია. ტერიტორია მოქმედი მონასტერია და ბერები აქვე ცხოვრობენ; სიჩუმე თითქმის სრულია და ტურისტების რაოდენობა მინიმალური.

ყინცვისი ხშირად რჩება მარშრუტებს გარეთ, რადგან მთავარი ავტობანიდან 15 კილომეტრით არის დაშორებული — და სწორედ ამიტომ ხვდები აქ თითქმის მარტო.

ფრესკების მდგომარეობა არათანაბარია: ზოგი ფრაგმენტი თითქმის სრულად შემორჩა, ზოგი კი ძლივს იკითხება. ბოლო წლებში ჩატარდა კონსერვაციის სამუშაოები და განათება გაუმჯობესდა, თუმცა ხელოვნური სინათლე მაინც მინიმალურია — ეს განზრახ კეთდება საღებავის დასაცავად. მოთმინება აქ დაგჭირდება: თვალი რამდენიმე წუთში ეგუება ნახევრად ბნელს და მხოლოდ ამის შემდეგ ჩნდება ის დეტალები, რომლის გამოც ჩამოხვედი.