ვაშლოვანის ეროვნული პარკი

ვაშლოვანი იმ საქართველოს გვიჩვენებს, რომელსაც ღია ბარათებზე ვერ ნახავ. დედოფლისწყაროდან სამხრეთით მინდვრები თანდათან ქრება და იწყება ნახევრადუდაბნო: ნაცრისფერი თიხის ბორცვები, მარილიანი ხრამები და გაფანტული, დაბალი ხეები.

ტერიტორია 1935 წლიდან ინახება, ეროვნული პარკის სტატუსი კი 2003 წელს მიიღო. მთავარი ღირებულება იშვიათი მშრალი ტყეა — ველური ფისტა და ღვია, რომელიც სხვაგან საქართველოში ასეთ მასშტაბში აღარ შემორჩა. სახელი "ვაშლოვანი" ველური ვაშლის ხეებიდან მოდის, რომლებიც ხეობებში იზრდება.

რასაც რეალურად ნახავ:

• ალესილები — თიხის ბედლენდები, სადაც წვიმამ ფერდობები ვიწრო ქედებად და კბილებად გამოკვეთა

• არწივის ხეობა — კლდოვანი კანიონი ბუდობის კედლებით, სადაც სვავები და ორბები ტრიალებენ

• ფანტიშარა — მთავარი ბანაკის ადგილი მდინარის კალაპოტში, ჭაბურღილითა და რეინჯერების სახლით

• მიჯნისყურე — ალაზნის ნაპირი აზერბაიჯანის საზღვართან, ტუგაის ტყით

ცხოველთა სია არაჩვეულებრივია: ზოლიანი აფთარი, მგელი, ფოცხვერი, გარეული ღორი, კუ, ხმელთაშუაზღვური გველგესლები და თითქმის ყველა სვავი, რომელიც კავკასიაში გვხვდება. გაზაფხულზე ჯეირანიც ჩნდება — ის აქ ხელახლა ჩაასახლეს.

სეზონი მკაცრად კარნახობს, რას ნახავ. აპრილი და მაისი მწვანეა, ყვავილებით; ივლისსა და აგვისტოში ტემპერატურა 40 გრადუსს აჭარბებს და ლანდშაფტი მოთეთრო-ყვითელი ხდება; ოქტომბერი კვლავ სასიამოვნოა. წვიმის შემდეგ თიხის გზები საათებში გაუვალი ხდება — ეს არ არის გაზვიადება.