შენაქო და დიკლო

შენაქო და დიკლო თუშეთის აღმოსავლეთი კიდეა — იქ, სადაც გზა და საქართველო მთავრდება. ორივე გომეწრის ხეობაშია, ომალოდან აღმოსავლეთით; შენაქომდე დაახლოებით 12 კმ-ია, დიკლომდე კიდევ რვა.

შენაქო 2100 მეტრზეა და შორიდანვე ჩანს წითელი თუნუქის სახურავით — ეს წმინდა გიორგის ეკლესიაა, XIX საუკუნის. თუშეთისთვის ეს უჩვეულოა: აქ ისტორიულად ქრისტიანობა ძველ მთის სალოცავებთან — ხატებთან — თანაარსებობდა, და ეკლესია მცირე იყო. სოფელი კარგადაა შემონახული: ქვის სახლები, ხის აივნები, ვიწრო ქუჩები.

დიკლო უფრო აღმოსავლეთით და დაბლაა. სოფლის ზემოთ, ერთსაათიან ციცაბო ასვლაზე, დგას დიკლოს ციხე — კლდის თხემზე აშენებული სასაზღვრო სიმაგრე, საიდანაც დაღესტნის ხეობები იშლება. 1830 წელს იგი ალყაში მოექცა და დაინგრა; ნაშთები დღემდე დგას.

ეს არის საზღვრისპირა ზონა და ეს იგრძნობა: მესაზღვრეთა პოსტი, პირადობის შემოწმება, სიჩუმე. ტურისტი აქ დართლოსთან შედარებით ბევრად ნაკლებია.

შენაქოს ზემოთ, ჩრდილოეთით, დგას თუშეთის უმაღლესი მწვერვალები — თებულოსმთა (4493 მ) და დიკლოსმთა. კარგ ამინდში ისინი სოფლის ცენტრიდანვე ჩანს, თოვლიანი მთელი წლის განმავლობაში.