ატენის ხეობის მარნები

ატენის ხეობა კახეთი არ არის და ეს მისი უპირატესობაა. ტანას მდინარე გორის სამხრეთით ვიწრო, კლდოვან ხეობას ჭრის; ფერდობებზე ტერასული ვენახებია, ძირში კი სოფლები — დიდი ატენი, პატარა ატენი, ბოშური. დიდი ღვინის ქარხნები აქ არ არის. არის ოჯახები, რომლებსაც მარანი სახლის ქვეშ აქვთ.

ატენური თეთრი ღვინოა, ძირითადად ჩინურისა და გორული მწვანესგან. ეს არ არის მძიმე, ქარვისფერი კახური ღვინო: ატენური მსუბუქია, მჟავიანი და ხშირად ოდნავ მოცქრიალე — ბუნებრივი აირი მეორადი დუღილისგან რჩება, თუ ღვინო ადრე ჩამოისხმება. ქართული ტრადიციით სწორედ ატენი ითვლება ბუნებრივი ცქრიალა ღვინის ადგილად და საბჭოთა პერიოდში ატენური ცალკე დასახელებად იყო აღიარებული.

ხეობის ჰავა და ნიადაგი ამას ხსნის: ვიწრო ხეობა ღამით ცივდება, დღისით თბება, ნიადაგი კი კირქვიანი და ქვიანია. მოსავალი სექტემბრის ბოლოს და ოქტომბრის დასაწყისში ხდება — რთველის დროს სოფლები ცოცხლდება და მარნები იღება.

გაითვალისწინეთ: ეს ორგანიზებული ღვინის მარშრუტი არ არის. მისაღები დარბაზები, ბარათით გადახდა და ინგლისურენოვანი გიდები აქ იშვიათია. ვიზიტი წინასწარ უნდა შეთანხმდეს — სასტუმროს ან ადგილობრივის დახმარებით. სამაგიეროდ, ის რასაც ნახავთ, ნამდვილია: ქვევრი მიწაში, ჭერზე დაკიდებული ჩურჩხელა და მასპინძელი, რომელიც სამი სახეობის ღვინოს ერთდროულად გასინჯვინებთ.