უძირო ტბა და ბუბის მყინვარი (ღები)

ღები რაჭის ბოლო სოფელია: აქ გზა მთავრდება და შემდეგ მხოლოდ ბილიკებია, რომლებიც კავკასიონის მთავარ ქედამდე ადის. სოფლიდან ორი მთავარი მიმართულებაა — უძირო ტბა, მაღალმთიანი ტბა, რომელიც ორ ათას ხუთასი მეტრის ზემოთ დევს, და ბუბის მყინვარის ხეობა, საიდანაც ბუბისა და ჩიუხის მწვერვალები ჩანს.

მნიშვნელოვანია სწორად გაიგო, რას ნიშნავს აქ „მისვლა“: მანქანა მხოლოდ ღებამდე მიდის. უძირო ტბამდე ან მყინვარამდე იქიდან ფეხითაა ასასვლელი — მთელი დღე, ერთი მიმართულებით რამდენიმე საათი, კარგი ფიზიკური მომზადებით და ზოგ მონაკვეთზე მდინარის ფონით გადალახვით. ბევრი ჯგუფი ღამეს კარვით ათევს.

რის გათვალისწინება მართებს:

• სეზონი ძალიან მოკლეა — რეალურად ივლისიდან სექტემბრის შუა რიცხვებამდე
• მაღლა ივნისშიც თოვლის ველებია და ბილიკი ყოველთვის აშკარა არაა
• ამინდი დღეში რამდენჯერმე იცვლება, ნისლი სწრაფად ჩამოდის
• მობილური კავშირი სოფლის ზემოთ თითქმის აღარაა
• ადგილობრივი მეგზური აქ არა ფუფუნება, არამედ გონივრული გადაწყვეტილებაა

ეს მარშრუტი გამოცდილი მოგზაურებისთვისაა. თუ პირველად ხარ საქართველოს მთებში, ღებამდე მისვლა და ხეობის ნახვა თავისთავად ღირს, ტბამდე ასვლის გარეშეც.

ღები ისტორიულად ტყავისა და მატყლის დამუშავებით იყო ცნობილი და დღემდე ინარჩუნებს ძველი რაჭული სოფლის იერს: ქვის სახლები, ხის აივნები და პატარა ეკლესიები. სტუმრებს ოჯახური სასტუმროები იღებენ, თუმცა ადგილების რაოდენობა მცირეა და ჯავშანი აუცილებელია.