ბაკურიანის ალპური ბოტანიკური ბაღი

ეს საქართველოს ყველაზე მაღლა მდებარე ბოტანიკური ბაღია — დაახლოებით 1700 მეტრზე, ბაკურიანის ჩრდილო-დასავლეთ კიდეზე, ფიჭვნარსა და სათიბებს შორის. ის 1910 წელს დაარსდა თბილისის ბოტანიკური ბაღის მაღალმთიან განყოფილებად და დღემდე საკვლევი დაწესებულებაა: მისი ამოცანა ჯერ კიდევ საუკუნის წინ ალპური და სუბალპური მცენარეების შესწავლა და აკლიმატიზაცია იყო.

ტერიტორია დაახლოებით ჩვიდმეტ ჰექტარს იკავებს და რამდენიმე ნაწილად იყოფა: კავკასიის ალპური მდელოს მცენარეების საჩვენებელი ნაკვეთები, კლდოვანი ბაღი, წიწვოვანთა არბორეტუმი ჩრდილოეთ ამერიკიდან და აღმოსავლეთ აზიიდან შემოტანილი სახეობებით, როდოდენდრონები და საცდელი ბაღები. ბაღის შუაგულში პატარა ხის შენობებია, სადაც ჯერ კიდევ საბჭოთა პერიოდის სამეცნიერო ინვენტარი ინახება.

ყველაზე დამაჯერებლად წიწვოვანთა არბორეტუმი გამოიყურება. საუკუნის წინ ცდისთვის დარგული ხეები დღეს იმდენად მაღალია, რომ ბილიკებს ჩრდილავს, და მათ შორის სიარული ერთადერთი რამაა, რაც აქ გააზრებულ ხეივანს ჰგავს. ალპური ნაკვეთები კი პირიქით: ისინი მხოლოდ რამდენიმე კვირა ყვავის, დანარჩენ ზაფხულს კი ჩვეულებრივ მდელოდ იკითხება, თუ ეტიკეტებს არ დააკვირდი.

საუკეთესო დროა ივნისის ბოლო და ივლისი, როცა ალპური ნაკვეთები ერთდროულად ყვავის; აგვისტოში უფრო მშრალია, სექტემბერში კი წიწვოვნების და არყის ფოთლების ფერი მუშაობს. ზამთარში ბაღი თოვლის ქვეშაა და დახურულია.

გულწრფელად უნდა ითქვას, რაც არ არის: ეს არ არის მოვლილი საქალაქო პარკი. ბილიკები ხშირად უბრალოდ ბალახში გატკეპნილი კვალია, ეტიკეტები ნაწილობრივ დაკარგულია და ზოგიერთი ნაკვეთი მიტოვებულად გამოიყურება. ვინც ლანდშაფტურ დიზაინს ეძებს, იმედგაცრუებული დარჩება. ვისაც მცენარეები აინტერესებს, ან უბრალოდ ერთი მშვიდი საათი უნდა ბაკურიანის ხმაურიანი მთავარი ქუჩის შემდეგ, სწორ ადგილას მოვა — აქ ჩვეულებრივ თითქმის არავინაა და ტყის სუნი და ფუტკრების ხმა ერთადერთი ფონია.