کلیسای کاشوتی (سنت گئورگ)

کاشوتی در قلب خیابان روستاولی، درست روبه‌روی ساختمان پارلمان ایستاده است — کلیسایی سفید با حجاری‌های تورمانند که روزانه هزاران نفر از کنارش می‌گذرند و کمتر کسی داستان نامش را می‌داند.

بنا بر افسانه، در سدهٔ ششم به راهبی به نام داوید گارجلی تهمت زدند: زنی تفلیسی او را پدر فرزندش خواند. راهب گفت آن زن سنگ خواهد زایید — و چنین شد. نام «کاشوتی» از همین‌جاست: از واژه‌های گرجی «کوا» (سنگ) و «شوا» (زایید). قرن‌ها کلیساها در این نقطه جای یکدیگر را گرفتند؛ بنای کنونی در ۱۹۰۴–۱۹۱۰ به طرح معمار لئوپولد بیلفلد ساخته شد و از کلیسای جامع سامتاویسی متعلق به سدهٔ یازدهم الگو گرفته است.

دیدنی‌ها:

• حجاری سنگی نما — ادامهٔ مکتب سامتاویسی در سدهٔ بیستم
• دیوارنگارهٔ محراب، کار لادو گودیاشویلی در ۱۹۴۷ — نقاشی کلیسا در دوران شوروی برای هنرمند گران تمام شد
• حیاطی آرام، دو قدم دورتر از هیاهوی خیابان

کلیسا فعال است و مراسم به‌طور منظم برگزار می‌شود. پارک ۹ آوریل و موزهٔ ملی همسایهٔ آن‌اند و کاشوتی به‌طبع در هر پیاده‌روی روستاولی جا می‌گیرد.