موزهٔ باستان‌شناسی باتومی

این موزهٔ کوچکی است که به یک پرسش پاسخ می‌دهد: پیش از ساخته‌شدن گونیو و پترا چه کسانی اینجا زندگی می‌کردند. مجموعه از کاوش‌های سراسر آجارا می‌آید — پیچونری، گونیو-آپساروس، تسیخیسدزیری — و بیش از دو هزار و پانصد سال را در بر می‌گیرد. مهم‌ترین یافته‌ها از پیچونری است، گورستانی یونانی-کلخیدی نزدیک کوبولتی. در سده‌های پنجم و چهارم پیش از میلاد بازرگانان یونانی و کلخی‌های بومی آنجا کنار هم می‌زیستند و در یک گورستان، هر یک به آیین خود، در همان خاک به خاک سپرده می‌شدند. ویترین‌ها همین را نشان می‌دهند: ظروف لعاب‌سیاه آتنی کنار سفال کلخیدی، خمره‌های یونانی حامل شراب و روغن، و دستبندهای برنزی بومی. در بخش‌های دیگر تالار: - زرگری کلخیدی — گوشواره‌ها و مهره‌های ظریف و دقیق، بخشی با فن دانه‌نشانی - لایهٔ رومی گونیو-آپساروس: سکه، یراق نظامی، و سفال بام با مهر لژیون - سفالینه‌های سده‌های میانه و صلیب‌های مسیحی از تسیخیسدزیری تالار یکی است و بزرگ نیست؛ برچسب‌ها گرجی و انگلیسی‌اند و گاه بسیار کوتاه. درست به همین دلیل این موزه پیش از دیدن گونیو یا پترا بهتر جواب می‌دهد تا پس از آن. دیوارهای سنگی وقتی خواناتر می‌شوند که دیده باشید از دلشان چه بیرون آمده است: سکه‌ای که لایه را تاریخ‌گذاری می‌کند، سفالی که نام پادگان را می‌برد. یک ساعت کافی است. اگر باتومی باران می‌بارد — و از مهر تا اسفند سخاوتمندانه می‌بارد — این یکی از بهترین جاهاست برای گذراندن آن ساعت.

گالری