درهٔ آلازانی

درهٔ آلازانی همان منظره‌ای است که کاختی را کاختی می‌کند. این دشت با حدود 200 کیلومتر طول و 20 تا 40 کیلومتر عرض میان دو دیوار خوابیده است: از جنوب غرب رشته‌کوه گمبوری آن را می‌بندد و از شمال شرق قله‌های برفی قفقاز بزرگ سر برمی‌آورند. در میانه رود آلازانی جاری است که نامش را به کل منطقه — و نیمی از برچسب‌های شراب گرجستان — داده است.

اینجا قلب شراب کشور است. بخش بزرگی از انگور گرجستان همین‌جا فشرده می‌شود؛ مناطق ثبت‌شدهٔ تسیناندالی، موکوزانی، کیندزمارائولی و ناپارئولی در کف دره و دامنه‌هایش قرار دارند و روش «کوِوری» — تخمیر شراب در خمره‌های سفالی مدفون — از 2013 در فهرست میراث ناملموس یونسکو است.

بهترین نقاط تماشا:

• تراس‌ها و باروی سیغناغی — دره زیر پا، قفقاز در افق
• سرازیری گردنهٔ گمبوری به سوی تلاوی — نخستین پانورامای بزرگ
• سمت کواره‌لی و ناپارئولی، جایی که تاکستان‌ها مستقیم به کوه تکیه داده‌اند

در سپتامبر و اکتبر دره با برداشت انگور «رتوِلی» جان می‌گیرد، بهار سبزِ سبز است و در زمستان هوا چنان شفاف است که قفقاز در دسترس به نظر می‌رسد.