შაორის წყალსაცავი

შაორი რაჭის ზეგანზე, ზღვის დონიდან დაახლოებით ათას ას ოცდაათ მეტრზე მდებარეობს. ეს ბუნებრივი ტბა არ არის: წყალსაცავი საბჭოთა პერიოდში, ჰიდროელექტროსადგურისთვის შეიქმნა და შაორის ვაკე დაატბორა. ამის კვალი დღემდე ჩანს — წყლის დონის დაწევისას ნაპირზე ძველი ხეების ღეროები და დატბორილი მიწის კონტურები ჩნდება.

ტბას ფიჭვნარი და მდელოები აკრავს, ხოლო ჰორიზონტზე რაჭის ქედები დგას. ეს რაჭაში ერთ-ერთი იშვიათი ადგილია, სადაც ფართო, ღია სივრცეა — დანარჩენი მხარე ვიწრო ხეობებითა და ტყით არის დაფარული.

რას აკეთებენ აქ:

• დგამენ კარვებს ნაპირზე, განსაკუთრებით ივლის-აგვისტოში
• თევზაობენ; წყალსაცავში კობრი და კალმახი გვხვდება
• დადიან ნაპირის გასწვრივ და ფიჭვნარში
• ჩერდებიან პიკნიკზე ნიკორწმინდიდან ან ამბროლაურიდან გამოსვლისას

ბანაობა შესაძლებელია, თუმცა წყალი მაღალმთიანია და ივლისშიც გრილი რჩება.

ზამთარში ტბა ნაწილობრივ იყინება და მისასვლელი გზა თოვლით იფარება — ნოემბრიდან აპრილამდე აქ მისვლა არ ღირს. საუკეთესო დროა ივნისიდან სექტემბრამდე, როცა მდელოები მწვანეა და საღამოს ტემპერატურა კომფორტული.

შაორთან ერთად ხშირად ახსენებენ შაორის ჰიდროელექტროსადგურსა და მიმდებარე ტყის მასივს, სადაც სოკოს კრეფა და ველოსიპედით სიარულია შესაძლებელი. ტბასთან ორგანიზებული ინფრასტრუქტურა არ არსებობს, ამიტომ ყველაფერი, რაც გჭირდება, თან უნდა გქონდეს — ეს მისი ხიბლიცაა და შეზღუდვაც.