ასურეთი

ასურეთი თბილისიდან ორმოც კილომეტრშია და სულ სხვა XIX საუკუნეს ეკუთვნის. სოფელი 1818 წელს დაარსდა როგორც შვაბიური გერმანული კოლონია სახელად ელიზაბეტთალი. ვიურტემბერგიდან წამოსული ოჯახები, რომლებიც რელიგიური და ეკონომიკური მიზეზებით მიდიოდნენ, რუსეთის იმპერიის მოწვევით ამიერკავკასიაში დასახლდნენ — ასურეთი, ბოლნისი და კიდევ რამდენიმე სოფელი ამ ტალღის შედეგია.

რაც შემორჩა, ქუჩაა. სახლები ორსართულიანია, კრამიტის ფრონტონული სახურავით, ხის აივნებით და ქვის სარდაფებით, რომლებიც ღვინისთვის იყო გათვლილი; კარის ზემოთ ხშირად ამოკვეთილია აშენების წელი. განლაგება მკაცრად გეგმიურია: სწორი ქუჩა, თანაბარი ნაკვეთები, ეზოს ბოლოში სამეურნეო შენობა. ეს ქართული სოფლის ლოგიკა არ არის და სწორედ ამიტომ თვალშისაცემია.

ცენტრში ლუთერანული ეკლესია დგას, XIX საუკუნის ბოლოს აშენებული, და ძველი გერმანული სასაფლაო გვერდით. გერმანული მოსახლეობა 1941 წელს დეპორტირებულ იქნა ყაზახეთსა და შუა აზიაში და აღარ დაბრუნებულა.

მეორე მემკვიდრეობა ღვინოა. ასურეთი „ასურეთული შავის" სამშობლოა — ადგილობრივი წითელი ჯიშის, რომელიც კოლონისტებმა გაავრცელეს. დღეს რამდენიმე ოჯახი კვლავ ამზადებს მას და სოფელში მცირე მარნებია. სახლების ნაწილი აღდგენილია, ნაწილი ინგრევა — და ეს კონტრასტიც ისტორიის ნაწილია.