ნუნისი

ნუნისი საქართველოს ერთ-ერთი ყველაზე პატარა კურორტია და ამას არ მალავს. სოფელი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში, დაახლოებით 700-750 მეტრზე, ბორჯომ-ხარაგაულის ეროვნული პარკის კიდესთან, წიფლის, მუხის, წაბლისა და რცხილის ტყეშია.

აქაური მინერალური წყალი მრავალკომპონენტიანია — შემადგენლობაში მანგანუმი, იოდი, კალიუმი და გოგირდოვანი ნაერთებია. მისი ძირითადი გამოყენება კანის დაავადებებია: ეგზემა, ჭინჭრის ციება, ქავილი; ტრადიციულად კუჭ-ნაწლავის სამკურნალოდაც იყენებენ. სამკურნალო კურსი ჩვეულებრივ ერთ-ორ კვირას გრძელდება — ერთდღიანი ვიზიტი აქ სამედიცინო აზრს არ ატარებს.

წყაროების შესახებ ადგილობრივი გადმოცემა დავით აღმაშენებელს უკავშირებს: თითქოს მისი ლაშქრის ცხენები აქ განიკურნენ და ამის შემდეგ გავრცელდა ხმა წყლის თვისებებზე. დოკუმენტურად კურორტად ის საბჭოთა პერიოდში ჩამოყალიბდა, დღეს კი პატარა სასტუმრო, სააბაზანო კორპუსი და რამდენიმე კოტეჯია.

რას იღებ აქ: ტყის ჰაერს, სიჩუმეს, გრილ ღამეებს ზაფხულშიც კი და ბილიკებს, რომლებიც პირდაპირ ეროვნული პარკის ტყეში გადადის. რას არ იღებ: რესტორნების არჩევანს, ღამის ცხოვრებას, მაღაზიებს, სანაპიროს. მობილური კავშირი ზოგან სუსტია.

ნუნისი ლოგიკურია, თუ ბორჯომ-ხარაგაულის პარკში მიდიხარ და ღამის გასათევი გჭირდება, ან თუ საირმესა და ბორჯომს შორის რაღაც უფრო ჩუმს ეძებ.

ნუნისის მთავარი არგუმენტი მაინც გარემოა. სოფლიდან გამავალი ბილიკები ბორჯომ-ხარაგაულის ქსელს უერთდება, მარელისისა და ხარაგაულის შესასვლელებამდე კი მანქანით მიდიხარ — ანუ აქ ყოფნა შეიძლება მკურნალობის გარეშეც, უბრალოდ ფეხით სიარულისთვის. ტყე ფოთლოვანია და სეზონთან ერთად სრულიად იცვლება: მაისში ახალი წიფლის ფოთოლი, აგვისტოში ღრმა ჩრდილი, ოქტომბრის ბოლოს კი ორიოდე კვირა ისეთი ფერისა, რომელსაც საქართველოში ჩამოსული უცხოელი თითქმის არასდროს ხედავს, რადგან ამ დროს კახეთშია.