მთაწმინდის პარკი და ფუნიკულიორი

მთაწმინდა თბილისის სახურავია. 727 მეტრზე მდებარე ქედიდან ქალაქი მთლიანად იშლება — მტკვრის ხაზი, ნარიყალა, სამება და შორეულ ჰორიზონტზე თრიალეთის მთები. ეს ერთადერთი ადგილია, სადაც თბილისის მასშტაბი ნამდვილად შეიგრძნობა.

ფუნიკულიორი 1905 წელს ბელგიელი ინჟინრების პროექტით გაიხსნა და დღემდე ორიგინალურ ტრასაზე დადის. სამი სადგურია: ქვედა ჭონქაძის ქუჩაზე, შუალედური — მთაწმინდის პანთეონთან, სადაც ილია ჭავჭავაძე, აკაკი წერეთელი, ნიკო ფიროსმანი და გრიბოედოვი არიან დაკრძალული, და ზედა — პარკში.

პარკში ერთდროულად რამდენიმე რამაა:

• დიდი ბორბალი, რომელიც ქედის კიდეზე დგას და ხედს ჰაერშივე გაძლევს
• ატრაქციონები ბავშვებისთვის, კარუსელები და პატარა თემატური ზონები
• სარესტორნო ტერასები, საიდანაც მზის ჩასვლა საუკეთესოდ ჩანს
• საფეხმავლო ბილიკები ტყეში, თუ ხმაურისგან გაქცევა გინდა
• სატელევიზიო ანძა, ღამით განათებული — თბილისის ღამის ორიენტირი

ზამთარში პარკის ნაწილი მუშაობს, თუმცა ატრაქციონები შეიძლება დაკეტილი დაგხვდეს; ხედი კი, პირიქით, გაცილებით სუფთაა ცივ ჰაერში, როცა ზაფხულის ნისლი აღარ დგას ქალაქზე.

მთაწმინდა მხოლოდ გასართობი ადგილი არ არის. პანთეონი, რომელიც შუალედურ სადგურთანაა, ქართული კულტურის რუკაა ერთ ეზოში მოთავსებული — მწერლები, მხატვრები, საზოგადო მოღვაწეები. იქვე დგას მამა დავითის ეკლესია, რომლის სახელიც მთას მიეკუთვნება: „მთაწმინდა" წმინდა მთას ნიშნავს. თუ დრო გაქვს, ფუნიკულიორით შუა სადგურამდე ავედი, ნახე პანთეონი და მერე გააგრძელე ზემოთ — ეს ერთი ბილეთით კეთდება და პარკს სრულიად სხვა კონტექსტს ჰმატებს.