მოწამეთას მონასტერი

მოწამეთა ქუთაისიდან ექვს კილომეტრში, მდინარე წყალწითელას ხეობის თავზე, ვიწრო კლდოვან კონცხზე დგას. მასშტაბით ის გელათს ვერ შეედრება, სამაგიეროდ მდებარეობით ბევრად უფრო ეფექტურია: ეზოს კიდიდან ხეობა თითქმის ვერტიკალურად ეშვება ქვემოთ.

სახელი „მოწამეთა“ წამებულებს ნიშნავს. VIII საუკუნეში არაბთა შემოსევის დროს აქ აწამეს ძმები დავითი და კონსტანტინე მხეიძეები, რომლებმაც რწმენაზე უარი არ თქვეს. გადმოცემით, მათი ცხედრები მდინარეში ჩააგდეს და წყალი სისხლისგან გაწითლდა — აქედან მოდის მდინარის სახელი წყალწითელა.

დღეს ძმების ნაწილები ტაძარში, ხის კიდობანშია დაბრძანებული. აქ ძველი ტრადიციაა: მლოცველები კიდობნის ქვეშ სამჯერ გაივლიან და სურვილს იტყვიან. ეს რიტუალი დღემდე ცოცხალია და ვიზიტორთა უმეტესობა სწორედ ამისთვის ჩერდება.

ვიზიტი ხანმოკლეა — ორმოციოდე წუთი. ტაძარი მცირეა, ეზო კი პატარა, თუმცა ხედი და სიჩუმე მას გელათის შემდეგ ბუნებრივ გაგრძელებად აქცევს. ორივე ერთსა და იმავე გზაზეა და ერთი გასვლით მოხვდები.

ხეობის თავზე მდებარეობის გამო მოწამეთა ფოტოგრაფებისთვის ერთ-ერთი საუკეთესო წერტილია რაიონში: შემოდგომაზე ტყე წითლდება და მონასტერი ფაქტობრივად ხეობის თავზე ჰგავს დაკიდებულს. მოპირდაპირე ფერდობზე ბილიკია, საიდანაც კომპლექსი მთლიანად ჩანს — ორმოცდაათი მეტრის სავალია პარკინგიდან.

ვიზიტს ხშირად გელათთან ერთად აწყობენ და ეს ლოგიკურია: ორი მონასტერი ერთმანეთისგან სულ სამიოდე კილომეტრშია, თუმცა სრულიად განსხვავებული განწყობისაა — გელათი დიდი და საზეიმოა, მოწამეთა კი პატარა, ინტიმური და ხეობაზე გადმოკიდებული.