ქედა და აჭარული მარნები

ქედა აჭარის მევენახეობის ცენტრია — და ეს რეგიონისთვის მოულოდნელი წინადადებაა. სველ, სუბტროპიკულ კლიმატში ვაზი ჩვეულებრივ იტანჯება, აქ კი მას ხეზე ატარებენ: ვენახი მაღლარია, ლერწი ალვისა და კაკლის ხეზეა შემოხვეული, მტევანი ხუთ-შვიდ მეტრზეა ჩამოკიდებული. სწორედ ეს გამოსავალი გამოიგონეს — მიწიდან მოშორებით მტევანი უფრო სწრაფად შრება და სოკო ნაკლებად ჭრის. ძირითადი ჯიშია ჭვიშტი — მსუბუქი, ვარდისფერი ან ღია წითელი ღვინო, დაბალი ტანინითა და მჟავიანობით, რომელიც გაცივებული უფრო კარგად ისმევა, ვიდრე ოთახის ტემპერატურაზე. მას გვერდით უდგას ცოლიკოური და ადგილობრივი ბროლა. ღვინის უმეტესობა ქვევრში კი არა, ხის ან უჟანგავი ჭურჭელში მწიფდება — კიდევ ერთი განსხვავება კახეთისგან. ქედაში და მის გარშემო რამდენიმე ოჯახური მარანი მუშაობს. ისინი პატარაა, ხშირად სახლის სარდაფში, და დეგუსტაცია აქ არაფრით ჰგავს კახეთის მარკეტინგულ პროგრამებს: მაგიდაზე ყველი, აჭარული ხაჭაპური და სოფლის პური დაიდება, ღვინოს კი თვითონ მეპატრონე ჩამოასხამს. ბევრი მარანი წინასწარ შეთანხმებას ითხოვს — მოსვლამდე დარეკვა ან სასტუმროს მეშვეობით მოწესრიგება აუცილებელია. თვითონ ქალაქი პატარაა და მოწესრიგებული: ბაზარი, ხიდი აჭარისწყალზე და ცენტრალური მოედანი. სექტემბრის ბოლოს რთველია და მაშინ ხეობა ყველაზე ცოცხალია. ქედადან ზემოთ გზა შუახევსა და ხულოსკენ აგრძელებს — ხოლო მახუნცეთისა და დანდალოს თაღოვანი ხიდები ოციოდე წუთის სავალზეა.

გალერეა