გრიგოლეთი

გრიგოლეთი ურეკის ჩრდილოეთით რვა კილომეტრშია და მისგან მთავარი განსხვავება ხალხის რაოდენობაა. იგივე შავი, მაგნიტიტიანი ქვიშაა, იგივე ბრტყელი ჩაშვება ზღვაში, მაგრამ სასტუმროები ნაკლებია და მუსიკა საღამოს არ ისმის. ვისაც ურეკი ხმაურიანი ეჩვენება, ლოგიკურად აქ გადმოდის. სოფლის უჩვეულო მხარე დასავლეთით კი არა, აღმოსავლეთით არის. გრიგოლეთის უკან, გზის მეორე მხარეს, კოლხეთის დაბლობი იწყება — ჭაობები, ტორფიანი ველები და მდინარეების დელტები, რომლებიც კოლხეთის ეროვნული პარკის ნაწილია. ეს ევროპის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ტორფის მასივია და რამსარის კონვენციით დაცული ტერიტორია. რაც ამას პრაქტიკულად ნიშნავს: - ფრინველი — გაზაფხულსა და შემოდგომაზე გრიგოლეთის მიდამოები მიგრაციის დერეფანშია; მტაცებელი ფრინველი, წეროები და იხვები დიდი რაოდენობით გაივლიან - კოღო — ზაფხულის საღამოს სერიოზული პრობლემაა, რეპელენტის გარეშე არ ღირს გარეთ ჯდომა - ტენიანობა მაღალია, უფრო მაღალი, ვიდრე ბათუმში სუფსის შესართავი ჩრდილოეთით ორიოდე კილომეტრშია — იქ მდინარე ქვიშაში იკარგება და ნაპირი ველური რჩება. გრიგოლეთი ბოლო ათწლეულში აშენდა, მაგრამ მასშტაბი მცირეა: ორი ქუჩა, რამდენიმე ათეული სასტუმრო და ერთი მაღაზია. ვინც ატრაქციონებს, რესტორნებსა და ღამის ცხოვრებას ეძებს, აქ არაფერს იპოვის — და ეს ზუსტად ის არის, რისთვისაც აქ ჩამოდიან.

გალერეა