კახეთი

კახეთი საქართველოს ღვინის მხარეა და ყველაზე მარტივი რეგიონი ორი უჩქარო დღის გასატარებლად. ალაზნის ველი გომბორის ქედსა და კავკასიონის კედელს შორის ჩრდილო-აღმოსავლეთისკენ მიემართება და თითქმის ყველაფერი, რაც ღირს ნახვად, სწორედ ამ ღერძზეა. თელავი პრაქტიკული ცენტრია — ქალაქის შუაგულში ბატონის ციხე, ერეკლე II-ის რეზიდენცია დგას. სიღნაღი, ერთი საათით სამხრეთით, პატარა გალავანშემორტყმული ქალაქია ხანგრძლივი ზღუდით და ველზე გადაშლილი ხედით; მის გვერდით — ბოდბე, წმინდა ნინოს საძვალე.

ტაძრები აქ ყველაზე ძველი ფენაა. ალავერდის საკათედრო ტაძარი ვენახებს ერთი მოქნილი მოძრაობით აღემატება; იყალთო აკადემიაც იყო და მონასტერიც; ნეკრესი ტყიანი ფერდობიდან იყურება; გრემი კი 1615 წელს დანგრეული სამეფო რეზიდენციის ნაშთია. წინანდლის მამული XIX საუკუნის სახლს, ინგლისურ პარკსა და მარანს ინახავს, ყვარელი და ყინძმარაულის ზონა კი იმის გასაგებად ღირს, როგორ მზადდება ნახევრად ტკბილი წითელი ღვინოები.

რეგიონს ორი უკიდურესობა აქვს. სამხრეთ-აღმოსავლეთით დავით გარეჯა ზოლებიან ნახევრადუდაბნოშია, ვენახებისგან სრულიად განსხვავებულ პეიზაჟში. ჩრდილოეთით, აბანოს უღელტეხილის იქით, თუშეთი და ომალოა — მისაწვდომი მხოლოდ ზაფხულში და მხოლოდ 4x4-ით.

ღვინო აქ მუზეუმის ექსპონატი არაა: ქვევრში დაყენების ტრადიცია ათასწლეულებს ითვლის და დღემდე ცოცხალია როგორც დიდ საწარმოებში, ისე ოჯახურ მარნებში, სადაც დეგუსტაცია ხშირად სუფრაში გადაიზრდება ხოლმე.

საუკეთესო დროა სექტემბერი და ოქტომბერი, რთველის სეზონი, როცა ყველა ოჯახი ყურძენს წურავს და სოფლებში მუშაობა დილიდან საღამომდე დუღს. გაზაფხული მწვანეა და მშვიდი, ზაფხული ველზე ცხელი, ზამთარი კი ტაძრებისა და ქალაქებისთვის სავსებით გამოსადეგი, თუმცა მთები დახურულია. ორი დღე გულწრფელი მინიმუმია, სამი — თუ თუშეთიც სიაშია.