უდაბნო და ცისარტყელას გორები

აქ საქართველო მარსს ჰგავს. სოფელ უდაბნოსა და დავითგარეჯის სამონასტრო კომპლექსს შორის სტეპი უეცრად ფერად ზოლებად იშლება — მოწითალო, სპილენძისფერი, მოთეთრო და მომწვანო შრეები, რომლებიც მინერალებით მდიდარმა დანალექმა ქანებმა შექმნა ევრაზიისა და არაბეთის ფილების შეჯახებისას.

ყველაზე მასშტაბური „ცისარტყელას გორები“ მრავალწყაროს წყალსაცავის ირგვლივაა — გარეჯის ლავრადან დაახლოებით 10 კილომეტრში, 510 მეტრზე. ფირუზისფერი წყალი ზოლიან ბორცვებს შორის ნახევარუდაბნოს სიურრეალისტურ ოაზისად იქცევა. უფრო პატარა, მაგრამ ისეთივე კაშკაშა გორები თავად მონასტრის მისადგომებთანაცაა.

რა ღირს ნახვად:

• მრავალწყაროს წყალსაცავი და მის გარშემო ფერადი ბორცვები
• სოფელი უდაბნო — სტეპის შუაგულში, ცნობილი „ოაზის კლუბით“
• დავითგარეჯის ლავრა — ლოგიკური გაგრძელება იმავე დღეს

საუკეთესო შუქი დილაა და მზის ჩასვლის წინა საათი, როცა ზოლები ყველაზე მკვეთრი ჩანს. გაზაფხულზე სტეპი მწვანედება და ყაყაჩოებით იფარება, ზაფხულში კი გადამწვარი და ცხელია.