ზესტაფონი

ზესტაფონი ის ქალაქია, რომელსაც ყველა ჩაუქროლებს — და ამაოდ. ყვირილას ორივე ნაპირზე გაშენებული ქალაქი წყაროებში 1560-იანი წლებიდან იხსენიება; სახელი „ზედა ფონს“, მდინარის ზემო გადასასვლელს უკავშირდება. დღეს აქ 20 000-მდე ადამიანი ცხოვრობს.

ქალაქს ორი სახე აქვს. ერთი ინდუსტრიულია — 1933 წლიდან აქ მუშაობს ფეროშენადნობთა ქარხანა, რომელიც ჭიათურის მარგანეცს ამუშავებს და ქალაქის სიმბოლოდ იქცა. მეორე კი ღვინისაა: ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი იმერული მევენახეობის გულია, ცოლიკოურისა და ციცქის მთავარი მხარე, სოფელ სვირში კი საქართველოს ერთ-ერთი დაცული ადგილწარმოშობის ღვინო „სვირი“ იბადება.

რად ღირს გაჩერება:

• ცოცხალი ბაზარი — იმერული ყველი, მწვანილი და სოფლის ღვინო ბოთლებში
• საოჯახო მარნები სვირისა და შორაპნის მიმართულებით — დეგუსტაცია ტურისტული ბრბოს გარეშე
• შორაპნის ციხის ნანგრევები ქალაქის კიდეზე, ანტიკური სარაპანისის ადგილას

ზესტაფონი დიდ დროს არ ითხოვს, მაგრამ თბილისი-ქუთაისის გზაზე ბუნებრივი შესვენებაა — ბაზრით და ჭიქა ცოლიკოურით.