روشکا

روشکا چنان است که انگار کسی ریگ‌هایی عظیم را روی کوه‌ها پاشیده باشد. بالای روستا، در 2067 متری، تخته‌سنگ‌هایی غول‌پیکر افتاده‌اند — بزرگ‌ترینشان حدود 25×10×11 متر است؛ سنگی به اندازهٔ خانه‌ای سه‌طبقه. این سنگ‌های سرگردان را یخچالی از دورهٔ پلیستوسن آورده که زبانه‌اش زمانی تا روستای لِغوی در 1450 متری پایین می‌رفت؛ امروز این سنگ‌ها بنای یادبود طبیعی در دل مناطق حفاظت‌شدهٔ فشاو-خوسورتی‌اند.

خود روشکا روستایی کوچک و سنگ‌ساخت در پیراکتا خوسورتی است، در حدود 2000 متری، زیر برج‌های دندانه‌دار تودهٔ چائوخی. دو تا از بهترین پیاده‌روی‌های منطقه از همین‌جا آغاز می‌شود:

• سه دریاچهٔ آبودلائوری — سبز، آبی و سفید، هر یک به رنگی، در 2500 تا 2800 متری
• گذر جوتا–روشکا از گردنهٔ چائوخی — مسیر کلاسیک دوروزه میان خوسورتی و خِوی
• قدم‌زدن تا تخته‌سنگ‌ها — فقط 1 کیلومتر و 10 دقیقه از روستا

در ژوئن دامنه‌ها از رودودندرون گل می‌کنند و در سپتامبر هوا مثل شیشه شفاف است. زمستان برف روستا را می‌بندد و بیشتر میزبانان به پایین‌دست کوچ می‌کنند.