پیست‌های اسکی هاتسوالی و تتنولدی

سوانتی علیا دو منطقهٔ اسکی دارد و این دو بیشتر مکمل یکدیگرند تا رقیب. هاتسوالی هشت کیلومتر با مستیا فاصله دارد، از حدود 1,870 متر آغاز می‌شود و شناسنامه‌اش مسیرهایی است که در دل جنگل بریده شده‌اند: کوتاه، پناه‌گرفته از باد و راحت برای اسکی‌بازان متوسط. گندولای آن در تابستان هم کار می‌کند و بسیاری از بازدیدکنندگان در ژوئیه و اوت تنها به‌خاطر منظره سوارش می‌شوند.

تتنولدی 15–16 کیلومتر از مستیا دور است، بلندتر و به‌مراتب جدی‌تر. سامانهٔ تله‌سیژ آن اسکی‌بازان را به بالای سه هزار متر می‌برد و به دامنه‌های پهن و بی‌درخت می‌رساند. این یکی از بلندترین نقاط گرجستان است که تله‌سیژ به آن سرویس می‌دهد، و پانورامای شخارا، اوشبا و خود تتنولدی به‌تنهایی بهای بلیت را توجیه می‌کند.

تفاوت‌های عملی:

• هاتسوالی — جادهٔ دسترسی کوتاه، مسیرهای جنگلی، باد کمتر، اختلاف ارتفاع متوسط
• تتنولدی — دسترسی طولانی‌تر و تا حدی ناهموار، زمین آلپی، فرودی بسیار بزرگ‌تر
• هر دو منطقه فصلی کوتاه دارند و زیرساختشان ساده‌تر از گودائوری است

اجارهٔ تجهیزات در هر دو پایگاه هست، اما تنوع محدود است، پس اگر پوتین اسکی دارید خودتان بیاورید. از مرکز مستیا به هر دو منطقه ترانسفر منظم می‌رود و بسیاری آن را به رانندگی ترجیح می‌دهند. هیچ‌کدام از این دو پیست صف‌ها و زندگی شبانهٔ پیست‌های بزرگ‌تر گرجستان را ندارند و بخش بزرگی از جذابیت اینجا در همین است.