ანბანის კოშკი და სასწაულების პარკი

ანბანის კოშკი ბათუმის ყველაზე პირდაპირი არქიტექტურაა. ორი ფოლადის ღერო 130 მეტრზე ორმაგ სპირალად ადის, მათზე კი ალუმინის ქართული ანბანის ოცდაცამეტი ასოა ჩამაგრებული — ძირიდან ზემოთ, სფერომდე. კოშკი 2012 წელს დასრულდა, იმ სამშენებლო ტალღის ნაწილად, რომელმაც ქალაქს სილუეტი ერთ ათწლეულში შეუცვალა. ჩანაფიქრი — დნმ-ის სპირალი, რომელიც ანბანს გენეტიკურ კოდად ატარებს — ტექსტში მძიმედ ჟღერს, ცოცხლად კი უკეთესად გამოიყურება. საღამოს დაბალი მზე ასოებს იჭერს და მთელი ღერო სპილენძისფერი ხდება; ღამით კოშკი განათებულია და ასოები კილომეტრიდან იკითხება. კოშკი სასწაულების პარკში დგას, ახალი ბულვარის ჩრდილოეთ ბოლოში, და სწორედ პარკია აქ მოსვლის მიზეზი, და არა მარტო კოშკი: - ალი და ნინო — თამარ კვესიტაძის რვამეტრიანი მოძრავი ქანდაკება: ორი ფიგურა ათიოდე წუთში ერთმანეთს უახლოვდება, ერწყმის და გაივლის ერთმანეთში; სანაპიროს საუკეთესო ნამუშევარი - ჭაჭის კოშკი — 2012 წლის 25-მეტრიანი საათის კოშკი შადრევნებით, რომლებსაც ჭაჭა უნდა ედინათ; არ დინდებიან - ბათუმის შუქურა — თუჯის, 1863 წლიდან მუშა, სანაპიროს უძველესი ნაგებობა - მიმოხილვის ბორბალი და პორტის ტალღმტეხი, სადაც საღამოს მეთევზეები დგანან კოშკის სახედავ სართულსა და რესტორნის სფეროზე წვდომა წლების განმავლობაში ხან იხსნებოდა, ხან იხურებოდა — ამიტომ ასვლა გეგმა კი არა, ბონუსი იყოს. მთავარი ხედი მაინც ძირიდანაა: ერთ მხარეს ზღვა, მეორეზე აჭარის ქედები ქალაქის უკან, შუაში კი ბათუმის უცნაური, დაუმთავრებელი კოლაჟი კოშკებისა.

გალერეა